Monty Python
Het was in Winschoten, in de tijd dat ik nog voor de krant werkte die Winschoter Courant heette, waar blijft de tijd.
Ik bevond mij in de Langestraat en wel voor de etalage van een kledingwinkel. Daar werd ik aangeklampt door een mij vreemde man die een vreemde vraag had. Hij wilde graag weten of ik wist waar hij een broek zou kunnen kopen en ik kreeg het gevoel dat ik op een verborgen camera moest letten, maar ik ontdekte er geen.
Ik besloot ook gek te zijn.
"Nee", zei ik tegen de man, "dat kan ik u niet zeggen, ik woon hier niet."
Het was op Corfu dat ik weer in de wereld van Monty Python dacht te zijn verzeild geraakt.
Wij zaten in de haven van Corfu-stad, Kerkyra op zijn Corfiotisch, te ontbijten en ik vroeg de uitbater van het restaurant of er in de stad een markt was. Jawel, zei de man, die straat daarginds in en dan vijftig meter verderop. In the open?, vroeg ik nog voor alle zekerheid. Yes, open, zei de uitbater.
Wij gingen naar het aangegeven punt en vonden daar een supermarkt die, eerlijk is eerlijk, open was.
En terwijl wij daar een beetje lacherig stonden te doen werden wij aangeklampt door een ons vreemde man die een vraag had. Wisten wij hier ergens een markt te vinden?
Een reactie achterlaten
* = verplichtReacties op dit stukje
Er zijn geen reacties gevonden