Jaap Kwaks Kwakslog

Kunstje

Dieren, zo is de redenering, worden niet geboren om in het circus kunstjes te vertonen. Een aap hoort niet in een roze jurkje gestoken een kinderwagen met daarin een geluierd ander aapje voort te duwen, een tijger is niet voorbestemd om door een brandende hoepel te springen, een olifant heeft vier poten om op te staan en dat moet maar zo blijven.
Er zit wat in.
Wat zou - dit er even tussendoor - Anky van Grunsven ervan vinden?
Ik denk aan mijn kat. Mijn kat kan tellen, wat je vast niet van alle katten kunt zeggen zonder de waarheid geweld aan te doen en dus zou zij er als er geen tegenstand was wel voor in aanmerking komen om voor het hooggeeerd (denkt u de trema er maar weer bij) publiek op te treden.
Ik geef mijn kat harde brokken als voer, dat is goed voor de tanden, denk ik. Maar eens per dag krijgt zij ook wat zachte, drie scheppen. Ik noem het de lekkere hap en zij is het daarmee eens, want als ik het bij twee scheppen laat is de wereld te klein, dan blijft zij zeuren tot zij een ons weegt.
Mijn kat kan dus tellen en daarmee is zij zekere exemplaren van de homo sapiens zelfs de baas.
Want er zijn drie soorten mensen: zij die kunnen tellen en zij die dat niet kunnen.